تبليغاتX
آخرین باز مانده از نسل ِ ... هم سِرشت
این فریادهای یک همجنسگراست که در ناکجاترین بودن تبعید است

1۳۲

بگذار

 

مقداری

 

در چشم هایت

 

استراحت کنم

 

من

 

خسته تر

 

از این هستم

 

که

 

دور تر شوم

 

از نفس هایت

 

و

 

تن من

 

قانع تر از

 

آن که

 

لختی را

 

غیر از نفس ات بخواهد

 

استراحت من

 

لمیدن یا

 

خرامیدن

 

یا حتی خوابیدن نیست

 

اگر

 

استراحت من

 

در فضایی باشد که

 

نفس تو

 

از آن

 

فقط

 

گذر کرده

 

من زیاد مزاحمت نمی شوم

 

حاضرم

 

تمام عمرم را

 

بدهم

 

و برای این

 

استراحت

 

فقط اندکی بمیرم

 

+ نوشته شده در  شنبه بیست و پنجم آذر 1385ساعت 0:5  توسط هم سرشت  | 

اینجا رو حتما بخونید

 

                          به یاد زندگی

 

   http://www.mohamadreza-r.blogfa.com

 

                    ***

131

برای فهماندن خودمان

 

بیایید با هم

 

کوه بکـَنیم

 

تا قدرتمان را

 

به مردم

 

نشان دهیم

 

بیایید آب اقیانوس را

 

قطره قطره

 

از این سر ِ دنیا

 

ببریم آن سر ِ دنیا

 

که حوصله امان را

 

یا

 

تمام خاک زمین را شخم بزنیم

 

و امیدمان را

 

اگر لازم شد

 

از نزدیکی گوش ها

 

داد نزنیم را

 

بزنیم

 

و نگران نباشیم که

 

پرده ای پاره

 

شد یا نشد

 

که خشم هم

 

بیایید ترمز ِ

 

دستی بریده شده را

 

گاز بدهیم

 

که طغیان

 

و

 

خطرناک تر

 

مقتولی باشیم

 

که قاتل خود را

 

جر می دهد

 

یا بیایید

 

بجای تمام این کارها

 

فقط یک کار را

 

بکنیم

 

که همه ی اینها باشد

 

در نوشته هایمان

 

بمالیم

 

به مغزهای مردم

 

کمی پنیر

 

تا نان های کلماتمان

 

خالی خورده نشوند

 

در ضیافت ِ

 

وبلاگ نویسان همجنسگرا

 

+ نوشته شده در  سه شنبه چهاردهم آذر 1385ساعت 0:30  توسط هم سرشت  | 

اینجا رو حتما بخونید

 

                          به یاد زندگی

 

   http://www.mohamadreza-r.blogfa.com

 

                    ***

130

بیدار شدن

 

مردم در صبح

 

البته

 

وظیفه ی یک وبلاگ نویس نیست

 

ولی

 

صبح شدن

 

مثل اینکه

 

احمقانه است

 

اگر بگوییم وظیفه ی ماست

 

خوب ما هم چون

 

قرار است نمایش بدهیم که

 

احمق نیستیم

 

نمی گوییم

 

ولی حداقل

 

اعلام اینکه

 

صبح شده است

 

البته اگر

 

خودمان خواب

 

نباشیم

 

می تواند

 

بخشی از کار

 

همیشه باشد

 

برای

 

وبلاگ نویسان

 

 

+ نوشته شده در  دوشنبه سیزدهم آذر 1385ساعت 8:39  توسط هم سرشت  | 

اینجا رو حتما بخونید

 

                          به یاد زندگی

 

   http://www.mohamadreza-r.blogfa.com

 

                    ***

129

نصفه شب

 

عروسی کارخانه ی تولید که شد

 

اگر یکی

 

تو را از وسط

 

دو نصف کند

 

و بخواند

 

به کدام قسمت از سطرهایت

 

نمره می اندازد

 

اگر

 

صدای نوشته های تو

 

به

 

جایی از

 

بدنش بخورد

 

که تکان بدهد

 

آنجا را

 

صبح ممکن است

 

از کدام دنده از خواب

 

بلند

 

شود

 

بلند شدن دنده ی عقب یا جلو

 

خود بخود زیاد مهم

 

نیست

 

تکان خوردن

 

بالا یا پائین بدنش هم

 

احتمالا می تواند

 

زیاد

 

مهم نباشد

 

برای صبح های زنده گی

 

وقتی مهم می شود که

 

ما خودمان بفهمیم

 

برای

 

چه

 

مشغول هستیم به

 

وبلاگ نویسی

 

+ نوشته شده در  یکشنبه دوازدهم آذر 1385ساعت 16:17  توسط هم سرشت  | 

اینجا رو حتما بخونید

 

                          به یاد زندگی

 

   http://www.mohamadreza-r.blogfa.com

 

                    ***

128

من

 

همچون آن نویسنده ی همجنسگرا

 

برای خودکشی

 

جیب هایم را پر نخواهم کرد

 

از سنگ

 

و به رودخانه

 

نخواهم پرید

 

من برای خودکشی

 

ششهایم را پر خواهم کرد

 

از هوا

 

و به آسمان خواهم پرید

 

حنجره ام را

 

پر از

 

فریاد

 

و به گوش هایی که نیستند

 

پاهایم را پر از رفتن

 

به راه های نرفته

 

و

 

انگشتانم را پر از کلمه

 

به روی سی دو حرفی که

 

برای گفتن

 

کم

 

می آورند

 

خواهم

 

فشرد

 

من

 

برای خودکشی

 

در رودخانه ی نوشتن

 

با جیب های پر از کسشعر

 

قدم خواهم زد

 

با

 

وبلاگ

 

+ نوشته شده در  شنبه یازدهم آذر 1385ساعت 22:35  توسط هم سرشت  | 

اینجا رو حتما بخونید

 

                          به یاد زندگی

 

   http://www.mohamadreza-r.blogfa.com

 

                    ***

127

اینو به یاد بانوی غرق شده در ادبیات انسان تنها می نویسم که روزی

 

جیب هایش را پـر از سنگ کـرد و به کف رودخانه رفت تا ببیند چرا

 

همجنس خود را دوست دارد .

 

 

روزی

 

برای وزن کشی ِ خدا

 

به کف رودخانه ای

 

در نزدیکی خانه ام

 

خواهم رفت

 

و برای

 

سکس با وجدان خدا

 

تمام پالنوهایم را

 

خواهم پوشید

 

از لای چشمانش

 

که بسته است

 

رد خواهم شد

 

و مشامش را از بودنم

 

پر خواهم کرد

 

صداهای درون سرم را

 

با او قسمت خواهم کرد

 

و تمام خنده هایم را

 

تقدیم ِ او

 

ولی اشک ها را هرگز

 

و او را از همجنسگرایی ام بی نصیب

 

تا با جیب های پر از سئوال

 

در شرمنده گی از من غرق شود

 

و

 

نفهمد

 

که من

 

در دنیایی که آفرید

 

چگونه خفه شدم

 

این منم

 

زنی دیگر

 

در آستانه ی فصل سرد زندگی

 

ویرجینیا وولف

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه نهم آذر 1385ساعت 21:32  توسط هم سرشت  | 

                                اینجا رو حتما بخونید

 

                          به یاد زندگی

 

   http://www.mohamadreza-r.blogfa.com

 

                    ***

126

آنـدره ژیـد اول آذر بدنیا اومده فقط خـدا رحم کرد پسرکان آفریقـایی رو

 

دوست داشت وگرنه کونم می ذاشت که چرااینقدردیرراجع بهش نوشتم .

 

فقط خواهشا ً کـسی بهش خبر نده مـن از ریختـو قیافـه همچین تفاوتی با

 

آفریقایی ها ندارم . 

 

 

 

مائده های زمینی من

 

نه

 

آن

 

منثور

 

دست به

 

دست شده در

 

ابتدای قرن بیستم اروپا

 

تا اکنون

 

است

 

که

 

آن

 

منثور

 

دست به

 

دست شده از

 

ابتدای قرن بودن انسان

 

تا

 

همیشه است

 

من اگر

 

نویسنده هستم

 

و همجنسگرا

 

یعنی نویسنده ی همجنسگرایی هستم که

 

نوبل ادبی را تصاحب کرده

 

و ادبیات کلاسیک اروپا را هم

 

تسخیر کرده

 

بخاطر این بوده که

 

خودم بودم

 

چه در کوریدون

 

چه در دانه که نگذاشتم بمیرد

 

و

 

پسری هایم را

 

کردم

 

در آفریقا هم اگر پسرها را

 

کردم

 

باز چون خودم بودم بودم

 

کارهای دیگری هم

 

کردم

 

در ایمورالیسم

 

که چون این هم سرشت

 

خیلی مودب است

 

اینجا نمی نویسد

 

کون لق هم سرشت

 

پسران پسری کنید

 

و مطمئن باشید

 

اگر خوب

 

کردید

 

پسری

 

می توانید

 

درهر چیزی نوبل بگیرید

 

اینو من میگم

 

که خودمو و دنیامو فریب ندادم

 

و با همه

 

رو راست بودم

 

اینو از من که

 

دو سه تا چیز از شما بیشتر پاره کردم

 

گوش کنید

 

هر چه هستید فریب کار نباشید

 

 

 

اردتمند

 

آندره ژید

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه هشتم آذر 1385ساعت 3:36  توسط هم سرشت  | 

125

برای سپنتا بخاطر دوازده عمر تلاشی که یک تنه دردلکـده داشت .

 

تـو در یـادهـا می مانی چون تلاش تو در دلـکــده برای ما می ماند .

 

 

در قلم های

 

تیک تیک شده

 

به نزدیکی های قلبم

 

بین چند دقیقه مانده

 

به ثانیه ها

 

آنجا که همزاد

 

می چرخد

 

و آدم آهنی نرم می رقصد

 

دوازده دقیقه مانده به

 

آن اینک

 

که آخر الزمان بود

 

پسری

 

با دل خود

 

بازی می کرد

 

و با به رقص وا داشتن واژه ها

 

در میان

 

همجنس های خود

 

طنازی می کرد

 

پسری که

 

آفتاب برگردان بودا بود

 

و

 

نام خانوادگی زردشت

 

را در جیب داشت

 

در

 

مهمانی هایش

 

برایمان

 

سفره ی

 

بیا پهن می کرد

 

و

 

در دهانمان لقمه ی

 

ببین می گذاشت

 

و ما را آبستن صدا می کرد

 

اینک او

 

در دل

 

های ما

 

چیزی گذاشته

 

و

 

رفته

 

 

 

 

 

آهای پسره

 

تو از حنجره ی گذشته ی

 

خاطرات ما

 

رد می شوی

 

با

 

دلکده

 

+ نوشته شده در  دوشنبه ششم آذر 1385ساعت 0:15  توسط هم سرشت  | 

بعد ازفیلتراون وبلاگ یه آدم مثل خودم کسخـل زحمت کشیده این وبلاگ

روعین همون قبلی برام شبیه سازی کرد توی بلاگفا واونقدرهم باحال و

حوصله بوده تموم پست ها رو باهمون تاریخ و ساعت گذاشته اینجا (به

این میگن کسخلی از اون نوع ! ) بهرحال ازش متشکرم چون عمرا ًاگه

خودم حال و حوصله ی این کار رو داشتم من که چیزی ندارم بهش بدم!

خدا یک ! در دنیا و صد در همه جا بهش بده . 

ازاین به بعداینجامی ذارم.البته همون کسشعرهامومیگم نه چیزدیگه رو 

 

 

یه خواهش هم از دوستام :

 

دیروز ویژه نامه ی داستان کوتاه دلکده رو گرفتم و تا باز کردم دیدم یه

 

کسشعر ازمن هم زده . خیلی تعجـب چپوند به من چون اصلا درجریان

 

چاپش نبودم .

 

البته من ازدلـکـده خیـلی هم تشکـر میکنـم و مشکلی با چاپ کسشعـرهام

 

در جایی ندارم تازه از خدام باید باشه ولی این توقع زیادی نیست که آدم

 

خودش هم قبلا از این موضوع خبر داشته باشه .

 

+ نوشته شده در  شنبه چهارم آذر 1385ساعت 6:35  توسط هم سرشت  | 

124

این چه ظلمیست

 

چه نفرینی

 

هم به وقت صیادی

 

هم به وقت صید گشتن

 

مرا با هر قفس

 

می بری

 

چرا با هر نفس

 

می بری

 

مرا در قفس

 

چشم هایت

 

می بری

 

دلم که شده قفس ات

 

می بری

 

نمی گویم

 

نبر

 

ببر که خوش می بری

 

ولی

 

فقط بگو

 

این خلاء چیست که

 

در وقت بردن

 

زیر و رو می کند درون مرا

 

 

 

 

 

پس

 

به من بگو

 

 

 

 

 

مرا

 

با

 

خودت

 

تا کجا می بری

 

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه دوم آذر 1385ساعت 2:10  توسط هم سرشت  |