|
این فریادهای یک همجنسگراست که در ناکجاترین بودن تبعید است
|
149
بوی زنای بی بهانه می دهی
بوی زنای عا
شقانه
می دهی
زنای پاک
بی گناه
زنای ترد پر تکانه می دهی
زنای کاغذی که می کند
فرو به خود
هزار نوک هزار قلم
و می چکد پس از زنا
ترانه از تن قلم
ترانه
می دهد به تو
زنای بی بهانه تن
بوی تجاوز
تنی
به مرد های نا تنی
بوی
هزار عاشقی
و صد هزار بی کسی
و
یک زنای تک به تک
درون بی کسی من
و بوی تند
شرم ِ تن
میچکد از درون من
زنای من
شعر من است
زنای من
کشیدن نوک قلم
به پرده ی سفید کاغذی
کشیدن
صورت تو
نگاه بی فروغ من
کشیدن صدای آه ِ هر شبم
نشستن
عرق
به روی چشم های
پر تبم
نفس زدن
نفس نفس
به زیر سایه ی تن ات
که می رود
سحر کند
شب مرا در آغوش دیگری
و من
زنا می کنم
به عکس تو
نگاه
می کنم
...
و من به عکس تو
بوی زنای مردانه می دهم
14۸
شروینیه : برای بزرگ مرد کوچک ما .
معـمـولا به کسی نرو برو نمی گـم ولـی می دونـم اگـه با تـوحـرف نزنم
بعـدا به خـودم خیلی فحـش می دم . پـس کون لق خـودم نگفتـن رو کـنار
می ذارم وصدات می کـنـم اگـه شنیـدی شـادم بـه شنیـدنـت اگـه نشنیـدی
شادم به گفتنم : شروین
کلمه می خورم
مست می شوم
عرق می ریزم
مست می ریزم
ریز ریز می شوم
کوچک می شوم تا بفهمم
باز نمی فهمم
بتن مسلح چند کیلو است
تا تن شعر را
به خاک بمالد
کس باز ترین استریت ها
چند ساله باید بشوند تا
بتوانند چار تا کلمه
به درد شنیدن بزنند
بتن مسلح چند کیلو مسلح است
تا تن شعر را
به خاک بمالد
این میله های سفت و سخت
این پود
اینجور سیخ سیخ زده بیرون
در ملات کلمات
که اجازه ی فرار
به ذره ای نمی دهد
پلاک چندم کارگاه سن و سال
است
تا
اینطور
فونداسیون سفت کرده
کرده
بتن مسلح
چند نفر را زمین
زده
اینطورکلمات را
لخت می کوبد زمین
و راحت لنگ شان را
می کند
هوا
فاحشه گی کلمات
چقدر باز است
که اینطور زیر
دست و پای این کوچولو
می شوند
ولو
شـُر شـُر اروتیکا
فعلا فقط نتیجه ی
شومبـُل به دست گرفتن شروین است
اگر روزی
هوس کنی
بکنی هوس را
و
هجوم
شهوتناک ات
پر و پاچه ی کلمه را
بالا ببرد
کدام کسشعر نویسی تخم می کند
با تخم خود بازی کند
کوچولوی دهه ی دوم عمری
اینهمه سکس با کلمه را
در کدام تخت تک نفره زیستی
اغراق اگه از
دهن بزنه بیرون
انگار از کون زده بیرون
ولی اگه از دل بزنه بیرون
اصلا بیرون نمی زنه
من اگه بگم
کلمات شانس زیادی آوردند
که
شروین
همجنسگرا شد
و نوجوانی هم
از کون حرف نزدم اصلا حرف نزدم
هر کی آدمه خودش بره
شروین ما رو
با تمام شروین های دنیا
مقایسه کنه
هم سرشت الان اگه یه افتخار واسه
همجنسگراییش داشته باشه
اینه
«شروین که کلمات را
دور شومبـُل خودش اسیر کرده
همجنسگراست »
همین پریروزها
در صحبتی با شاعری که شاعر بود
و همجنسگرا نبود
و آنقدر شعور داشت که شعر را
می فهمید
و کلمه را
در کنار از لورکا و بارت گفتن
بی فاصله از شروین گفتم
حتی قبل از اینکه از ویتمن بگویم یا از فوکو
و به اندازه ی همجنسگرا بودن ِ « لورکا »
به همجنسگرا بودن ِ « شروین »
پـُز دادم
و بیشتر ذوقیدم
در تعجبم چرا کسی نمیاد
از تک بودن و
تکانه بودن این اعجوبه
مقاله بنویسه؟
حتما باید اونقدر علاف باشند که
فقط از کسمشنگها بنویسند
هرچند
شروین نیاز به هیچ
مقاله ای نداره
بتن مسلح چند سالش بشه باید
تا
زلزله باشه برای کلمه
برای شعر
برای نوشتن
برای عشق
استریت ها اگه
نصفی از این شومبـُل ِ شروین را
توی دستشون داشتند
فکر می کنید چقدر
حلوا حلوا می کردند درست
و خیرات می کردند
برای هفت جَد و آبادشان
شروین
شروین
کاش اینقدر کوچولو نبودی تا
می تونستم چند تا فحش بزرگ
بخاطر زیبایی نوشته هات بهت بدم
کاش اینقدر بزرگ نبودی تا
می تونستم چند تا فحش کوچولو
بخاطر دلگیری ام از رفتنت بهت بدم
شروین
شروین ما
۱۴۷
پریشب
در شب بونوئل
در خانه ی هنرمندان ایران
وقتی که داشتیم
در حال سرویس کردن دهان بونوئل
قرار می گذاشتیم
خشتکِ او و سگ اندلسی اش را
در بیاوریم
و بعد از شستن
در آفتاب بخارا پهن اش کنیم
بخاطر لورکا
گفت
باز
هم
بنویس
گفتم
اگر کونده بازی خوبه
چرا تو پس از یک عمر
دادن
شب جمعه یادت رفته
بی درنگ
شلوارش را پايين كشيد
و جای دادن كلمات اش را نشان ام داد
با اين كه مدت ها
نداده بود
هنوز اما خون ِ تازه از آن
می چكيد
جای دادنم ريش شد
از ديدن اين
همه خون تازه
و احساس کردم
تازه گی خون
ربطی ندارد به هیچ کونی
و
هیچ ربطی هم به
دادن یا ندادن
کسانی هستند که
سال ها نمی دهند
ولی
هستند تازه تر از
هر خونی
وقتی
بیشترلخت شد
برای چکیدن
و من بیشتر چکیدم
احساس کردم
چقدر نسبت فامیلی هست
بین کونی بودن
و نوشتن برای چکیدن
...
کوئیرها
برای چکیدن
آفریده شده اند
...
حالا
شب جمعه شبیست که
حمید پرنیان کوک اش کرد
برای
لخت شدن
لخت شدن صدای
چک چکمان
از امشب باز می چکیم