وقتی امید ظهور کرد چنان شیفته اش شدم مثل وقتی که سپهر لنداسکیپ یا وقتی که شروین یا هر بزرگ دیگه ای

چند هفته ی پیش به رفیقم گفتم می خوام در پست بعد فقط راجع به و برای امیدرضا بنویسم . گفت نه حالا یه کم صبر کن . فهمیدم دلیلی داره ولی نپرسیدم چرا به خودم هم نپرسیدم چرا .

ولی اونقدر اسیر امیدرضا شده بودم که ننوشتن از اون برام سخت باشه برای آروم کردن خودم یه توضیح آوردم گذاشتم وسط پاچه ی ذهن ام

گفتم شاید همین وراجی کردن من کار رو برا نویسنده سخت کنه گفتم بذار پسره کار خودشو بکنه گفتم تو بخون وحالتو ببر گفتم خفه شو بذار بچه مردم زندگیشو بکنه دیدید که خیلی موقع ها تعریف کردن ها می رینند به حال آدم

خوب پست نذاشتم واسه امیدرضا خوندم و حال کردم روزی سی چل بار یهو دیدم نوشت «تمام شد»

سپهر رو هنوز پشیمون نشدم از اینکه شیفته اش شدم فقط با هر بار باز کردن وبلاگش چند تا چیز درشت نثار کون گشادیش می کنم و بر می گردم شروین رو هم هرگز پشیمون نمیشم از اینکه شیفته اش شدم چون به چیزی ش شیفته شدم که زوال ناپذیر می نماید اون نبوغ

حالا اما از این پشیمون ام چرا قبل از اینکه این بی شرف بنویسه «تمام شد» براش ننوشتم دمت گرم نفست پایدار

تو آمدی نشستی در شلوغی خلوت من

آرام گرفت من من

 موج ام بگیر تا تلاطم من در به در شود

ساحل نشین دریای عشق من 

گیسوی تو

کمند بود گرچه کوتاه

بلند و بی انتها کشید

کشید خود را به دست و پای دل ام کشید

و چشم هایی که

نشسته

به طاقچه های بلند آئین ام

و من

به هر نگاه از چشم تو

آیه می چینم

و لب به لب ام

پر ام ز پیاله پر ام ز تو

وقتی

فقط به نگاهی

از لولای لب های تو

تاک می چینم

بگو به          حضور         ات که باش باشد باد

که نبودِ حضور

اگر تو هم باشی

نه تو را نه خودم را

نه جهان

هیچ نمی بینم

تو را و حضور تو را

که دارم من

به هر کجا که تو باشی

به هر جهت که بچرخم

آیینه می بینم

نه به  گیسو نه به چشم و دو لب

نمی کنم دل خوش

نه کمند و نه پیاله

نمی برند من را

به کجایی که می برند

هر کس

به کجایی که می کشند هر جا

به کناری که ساحل است آنجا

و کرانی که

می شود آرام

تو کران بی کران منی

و بدان که کران تو در لبِ لب ها

به عمیقِ دو چشم سیاه

به کمند گیسوی کوتاه

مرا نمی ماسد

نه تن ات را و نه چشم ها

نه لب ات را و نه گیسو

و نه حتی تو ی تو را نمی خواهم

نه

تو را برای خود هم

نمی خواهم

من عاشق ام

و تو را فقط برای

حضرت عشق

می خواهم

« کیر همه ی عالم تو دهن هموفوبیا تا فوبیاهای اش بریزد »

۷

« کیر همه ی عالم تو دهن هموفوبیا تا فوبیاهای اش بریزد »

۶