| تبليغات | X |
|
این فریادهای یک همجنسگراست که در ناکجاترین بودن تبعید است
|
من لورکا نیستم ولی
کون نشوری که نشُسته نشُسته راه می رفت
از جای بلند نشسته در بلندی نشیمن گاه گاه اش نامه نوشته که
تند گذاشتی پرزیدنت را
فلفل اش کون می سوزاند رادیکالیزم و تندی جنبش و دسته خردر ماتحت ترس و توجیه و از این حرفها
احمق بودم اگر کیر بتکانم به جواب ش نه نه هر چی تو بگی رفیق کی می توووونه چی بفهمه رادیکالیزم کیلو چنده وقتی من نفس از هیچ سوراخی م در نمی یاد جنبش کیه وقتی هیچ جام نمی جنبه
دوست کون نشورم نمی شنود نمی شورد نمی شنود نمی شورد
تو نشوری نشوری نشور نه که توهین یا فحش
همین طور نشور نشور نشور
مجبور نشدی کونتو با خون بشوری نه خون ِ دادن نه حتی ندادن فقط خون به ماهوی خون بشور بشور بشور نه نشور نشور نشور
من احمقم تو احمقی ما وا وا وا رفته در لابلای طی راه کیر به کون آنها می کشند بطرف کس ما می کشیم بطرف کون
اگر همین است همین
برای فاصله ای سانتی متری سانتی مانتالیزم خون اضافه ندارد
در طبقه بندی زندانبانان طلبکار گلریزان نیست برای آزادی جشن گه خوران فقط برای جا کردن بهتر است نه آزادی
که
دژخیم از ماتحت ترس ما شسته می شود
دژخیم از ما تحت ترس ما شسته می شود
و زندانیان بدهکار همیشه باید بدهکاری خود را از کون خود کسر کنند و در صافی کیر زندانبانان استریت کنند
نارنجک بهترین دستمال ابریشمی ست برای خایه هایی که سور اخ شناسی شان ایدئولوژیک است نه انسانی
اگر زیر گوش اش پرده اش را نزنی با کره هم پرده باز نمی شود نرم کیلویی چند انعطافی بودن پرده اما در اینجا که عقب جلو می شود کس گویی کس های لنگ در هوای زمانی ست تنگ در هوای جهانی کس می گویند که می گویند بکن اسفنجی است
بی دریدن این فقط ناله ناله ی بی کیری است جاکشی خودکنانه لیسیدن پرده ریسیدن پره پره پره پیله تنی پیله پیله تن تنی تن بزاق به بزاق کلمه به کلمه آخ آخ آخ ِ ابریشمی ابریشم سازی کرم تنانه بی بال به گا رفته گی در کار خانه
است
است
است است است
من لورکا نیستم ولی لازم اگر شد اگر لازم شد را می کنم هم
اگر لازم شد آخر را نارنجک می بندم به کون ام می کشم ضامن اش را و همه را کونی می کنم
بگذارم بعد از من تا هزار سال روشنفکر نویسنده نقاش شاعر هنرمند آخوند پرزیدنت نظامی امنیتی همه همه با هم همه
پاک کنند از سر و روی خود با نفرت هر چقدر نفرت چیز پاک نشدنی من پاک شدنی نیستم
آهای کوروساوا کجایی لاشی بیا در سریر خون منو بشورررررررررررررر
این یعنی یه تریلی همت و خایه داشتن . هم برای کار . هم برای زنده گی
ما کونی ها اگه یاد گرفته بودیم در کنار کونی بودن نه یه تریلی فقط یه نمه خایه داشته باشیم مشکلات ما در این مملکت خراب شده و در این جامعه ی خراب خراب شده خیلی کمتر از اینی بود که هست و کس کشی مثل احمدی نژاد هم نمی گفت«این کار خلاف است، خلاف انسانیت است»
مکث: تغییر نام گی نیوز به گیهان
گیهان طبق تعریف دهخدا به معنای «دنیا و روزگار و جهان» یا همان کیهان در فارسی باستان، یا گیتی و عالم آمده است. چنان که به قول درخشان ناصر خسرو، گویی خطاب به من و تو، می خوانیم
.
شاید از اقبال و بخت تو که گیهان آفرین
آفریند از پی ملک تو گیهان دگر
.
گیهان کیهان دگر است. گیهان «کیهان» گی است و به بازنمایی کیهان گی می پردازد. گیهان یک روزنامه است در برابر همه ارزش هایی که «کیهان» سه دهه است که - موقتا - نماینده آن است. گیهان همان «کیهان» است، فقط با یک سرکش، یک سرکشی اضافه. «گی نیوز» را از این پس در قالب بهتر یک روزنامه ی آن لاین و با این عنوان بهتر تازه - «گیهان» - خواهید خواند. گیهان هیچ چیز به جز یک وبلاگ یک نفره ی ساده ولی تا حد ممکن حرفه ای نیست که همه ی تلاش خود را خواهد کرد که فقط به «طرح» اخبار مربوط به جامعه ی گی، لز، بای و ترنس بپردازد. با این حال گیهان می تواند یک سرویس تحلیل خبر به وسعت همه ی اجتماع سیبرنیتک ما داشته باشد. گیهان درک می کند که در فضایی که ما در آن محکوم به زنده بودنیم، حرفه ای بودن به معنی صرف نظر کردن از منابع غیررسمی خبر در ارتباط با ایران است. گیهان وظیفه ی اصلی اش را باز کردن پنجره ای به دنیای بیرون می داند که سخت بسته است. گیهان چشم انتظار تفسیر اخباری است که دیر یا زود سرانجام گریبان جامعه ی ما را خواهد گرفت؛ تصویب قوانین مربوط به ازدواج، حمله به مراسم ها و نمایشگاه ها، آزار نوجوانان در مدارس، مساله ی دین و نظایر آن از جمله موضوعاتی است که امیدوارم در این بلاگ با واکنش و فکر و پیش نهادهای منطقی شما تحلیل شود. جامعه ی خواب زده ی ما می تواند با آگاهی دمکراسی را در آغوش بگیرد و یا خود را ناگهان با انفجارهای پیاپی بمب های کمری «شهادت طلبان» در کافی شاپ ها رو به رو ببیند. اگر نمی خواهیم آن روز برسد، خود را با تجربه های دیگران آماده کنیم
بشار 27 ساله یکی از رهبران حقوق بشر در عراق دیروز در آرایشگاهی در بغداد تیرباران شد. او یکی از سازمان دهندگان خانه های امن برای هم جنس گرایان و هماهنگ کننده ی امور هم جنس گرایان در این شهر بود. پیتر تچل فعال مشهور گی او را «مهربان سخاوتمند و بی نهایت شجاع» خواند.
برای بشار برادرم
بشار
بشار
بشار
بشار
بشار
بشار
بشار
بشار
بشار
بشار
بشار
بشار
بشار
بشار
***
کامنت
بشار، بشار، بشار...
یاد بشار اسد افتادم. یاد سوریه، اسرائیل، حافظ اسد، نفت مفت، فروش سلاح های اسرائیلی و آمریکایی به ایران، بازار سیاه اسلحه، دلالای بین المللی، 105 میلیارد دلاری که در طول جنگ در بودجه ایران گم شد، فروش سلاح های اروپایی و آمریکایی و روسی به عراق، همه چیز از شیر مرغ تا جون آدمیزاد به کشور های عرب. حالی که آمریکا، اسرائیل، فرانسه، شوروی، دبی، ترکیه، حکام ج ا ا از جنگ ایران و عراق بردن. آلمان یادم رفت (آخ، یاد حلبچه و مرگ خاموش که توی خیابوناش مثل نسیم وزید انگار که آب از آب تکون نخورده). بعد یاد مقاومت در دزفول، خرمشهر، آبادان. دیدم راست میگی. اگه اونا نبودن، عراق می چپوند تا دسته. بعد یاد این افتادم که بعد از آزادی خرمشهر موضع ایران دفاع نبود، تهاجم بود. بعد یاد «راه قدس از کربلا می گذرد». بعد یاد اینکه صدام و خمینی تا وقتی مجبور نشدن، به کمتر از سقوط هم رضایت نمی دادن. بعد یاد جوون های دسته گلی که به بهانه نیاز کشور به ثبات در شرایط جنگی اعدام شدن. بعد یاد تعطیل قانون اساسی به بهانه جنگ. بعد یاد «جنگ برای ما برکت بود». یاد کشتار 67 بعد از نوشیدن جام زهر. بعد یاد فرصت هایی که برای پایان جنگ در سال 60 و بعد ها، بعد از آزادی خرمشهر بود افتادم. البته سالها بود به ایران اصرار می کردن با قند و گلاب. بعد یاد نامه محسن رضایی. تمام شدن مهمات. مک فارلین. بعد یاد نامه خمینی که وقتی دید کفگیر به ته دیگ خورده راضی شد «دفاع مقدس» رو بی خیال بشه. همه برگشتن سر جاشون، دوتا کشور مخروبه موند و مادرای بی جوون. بعد یاد همه جوونایی که مثل شهیدان جنگ، سربازان عراقی، اعدام شدگان سیاسی و ... مثل بشار دلشون برای زندگی می تپید و بعد دیگه نتپید. بعد دلم گرفت.
همینه