| تبليغات | X |
|
این فریادهای یک همجنسگراست که در ناکجاترین بودن تبعید است
|
ننه بزرگ ام وقتی خدابیامرز نبود
می گفت گربه را وقتی در سه کنج بیندازی به روی ات چنگ می زند
همیشه کرم ِ امتحان اش یک روز کار دست ام داد گربه اما چنگ ننداخت فقط که خوارم را هم گائید
ببینم یکی نیست به من بگه این استریت ها
اگه ننه بزرگ ندارند پس زاییده گاییده ی چی هستند؟ ننه بزرگشان جنیفر لوپز هم که نبوده به جای کردن امثال و حکم و نصایح در گوش نواده ها در حال چپاندن
پس یکی بیاید زبان نفهمی اینها را معما گشا کند ما را استریت جون ها ما گربه نیستیم ولی شما که نمی خواهید خوار گائیده شوید
بگذارید که زنده گی کنیم تا تا به عصمت شما دست درازی نکنیم
اگر ما را آزاد نگذارید که
زنده گی کنیم به شرافت لک دیده امان قسم که همه را کونی می کنیم
همه را کونی می کنیم
کوئیر اس فالک چند سال پیش تک و توک
نه سیزن به سیزن دیده می شد م اش وقتی بابیلون اش تکان می داد
کرم های تمام تن ام را
حسودی من همیشه عود می کرد
اینهمه کیر و کون چرخ چرخی و رقص رقصو گی بار رویایی را که بی دست رس می ماسید از صفحه
عود می کرد و عود
حسرت
و
اشک می ریخت و شورت ام را خیس می کرد و می خوابید تا صبحی بعد از شب
حالا اما که چند سال از پیرارسال جلو پریده گی دار و گی کار و گی بار ما
من شوت ببو تا وقتی استریتی که چیز عقبی و انگشت بغلی این را به گفتن اش نینداخته بود که
اینجا همه رو کونی می کنه ! دوزار ی ام بوق اش صدا می کند . اینجا ؟ اینجا ! اینجا ! کونی . کونی . همه همه اینجا بابیلون بار بالا پایین موج موج آخ آخ خ خ اوخ فشار آخ آقا قربونت بکش بیرون
دینگ دینگ دوزاری شما آزاد است لطفا بگیرید شماره را سفت
همه را داریم یه جا
ما بابیلون داریم همینجا همین ایران همین تهران همین خیابان آزادی همین غرب به شرق و حتی شرق به غرب
و این نقد موقعیت نیست که
من دعوت می کنم همه را به گی بار ترین
بچه های شهرهای نا تهران هم هم آمدید به آزادی که رسیدید یک بلیط بخرید با بیست تا تک تومن وارد شوید
از این طرف هم
همون بیست تا بی بلیط اما اگر خواستید دوربینهای بالای سرتان را داشته باشید
گی ها از هوا هوا می سازند برای زنده ماندن
از زمین زمین برای باروری
به جان تمام برادران ناکام ام من الان اکنون در خط
ویژه ی زنده گی ام که گی ام حسرت «گی بار بابیلون» را ندارم
اینجا تهران است صدای ایران
که در تهران بابیلون دارم
و حتی بی بلیط هم به بار ام
غروب بار غوغاست و شب آخر حال و حال
دارم در بابیلون بالا را پایین می کنم
هوا محشر است و زمین بار وررررر ور ور ور
تمام آلبالو ها در اینجا گیلاس شده اند و موز به خیار می گوید چه لیزی
چسب به چسبیدن اونقدر سریش مال هست کسی به کسی نگوید چه هیزی
گلنگدن تخمم را وقتی
کشید پسر جوان حال کردم که بابیلون ما
بابیلون تر از بابیلون ها ها ها ها ها هو هو هو هو هو هو رااااااااااااااااااااااااااااا
دماغه ی امید نیک ام ام وقتی گیر افتاد افتاد در کانال سوئز
ندیده بودم
حفر سوئز کی ملی شد که
پیر مرد خوشحالمرگ شده بود که امید نیک هنوز هم هست تا کانال یک قرن حفر شده اش هنوز پر از آن
من اینجا در موج جمعیت می چرخم یکی مرا می رقصد دوتا هم را
پیر مردی که هزار سال حسرت داشته دست هایش
خسته نباشید می گوید حسرت های اش را
حسرت «مایکی» که همیشه عاشق اش بودم چنان پهن ام می کند به روبرویی که خوارکسده ترین «برایان» هم به تخمم نیست
جمعیت موج برمی دارد و می رقصد می رقصیم می رقصم موج موج می خورد لا به لا
و من لا به لای تاریخ گی در ایران به باز شدن شلوغ ترین گی بار ایران نگاه می کنم «که تولد می بُرد و چقدر پر می رفت» ما چقدر زنده ایم
با یک بلیط و حتی بی بلیط
و این نقد موقعیت نیست که
دیدن زنده گی ست
در آوردن فرصت زنده گی از لا به لا ی مرده گی ست
و
این فقط هنر آنانی است که می کنند زنده گی
ما زنده ایم زنده در هر لابلایی حتی در لای لای لای فرهنگ منحط دگرجنسگرا
با یک بلیط و حتی بی بلیط
بابیلون ما
BRT